Irak is in april 2003 bevrijd van Saddam Hoessein en veroverd door de Verenigde Staten. Maar de oorlog is nog lang niet afgelopen. De bezettingstroepen krijgen dagelijks bijna honderd aanvallen van het Irakese verzet te verwerken. Inmiddels zijn meer dan 1500 soldaten en huurlingen gedood en bijna negenduizend gewond. Maar de Iraakse verliezen zijn veel hoger. Naar schatting zijn al honderdduizend burgers gedood sinds het begin van 'Operation Iraqi Freedom'.

De Amerikaanse strijdkrachten hebben de modernste wapens. Ze schieten met afgewerkt uranium omdat je daarmee dwars door de hardste pantsers en de dikste muren heengaat. De gewone soldaten schieten met uraniumkogels omdat die de afschuwelijkste wonden slaan in de lichamen van de verzetsstrijders. De zware Abrams-tanks verschieten 120 mm-granaten met 'uraniumpenetrator', de Bradley-infanterie-bus heeft een zware mitrailleur waarmee kogels van 25 mm met uranium worden uitgebraakt. Geen Irakees is veilig voor de uraniumkogels waarmee de Apache-helikopters vanuit de lucht schieten op alles wat beweegt. Dit uranium heet weliswaar 'DU', een afkorting voor 'depleted uranium' (verarmd uranium), maar het is en blijft uranium en het is radioactief en levensgevaarlijk.

Sinds maart 2003 is bij gevechten al meer dan twee miljoen kilo afgewerkt uranium op Irak gedumpt. Ook tijdens de Tweede Golfoorlog in 1991 schoten de VS-strijdkrachten en hun Engelse bondgenoten met uranium. Toen werd bijna een miljoen kilo uranium afgeschoten, hoofdzakelijk om de zuidelijke havenstad Basrah. Maar ook Bagdad heeft zijn deel gekregen, terwijl Falluja en andere steden nog steeds dagelijks hun portie uranium ontvangen.

Verder lezen..